|
افزایش سطح دانش بیش از 3 هزار نفری که به گفته حسین باشی زادگان طی سال های گذشته آموزش دیده اند، در کجا نمود یافته است؟ گرچه یکی دو سال پیش جشن پایان بیکاری در استان توسط استانداری برگزار شد اما به دلیل غیر واقعی بودن آن، توفیق چندانی نداشت و عملاً ثابت شد ... |
آموزش کارآفرینی؛ از حرف تا عمل
ابوالحسن گنخکی
اخیراً رئیس سازمان کار و امور اجتماعی استان در گفتگو با یکی از سایت های خبری محلی گفته در سال جاری تعداد 3 هزار نفر آموزش کارآفرینی می بینند. وی هدف از برگزاری این دوره ها را افزایش سطح دانش کارآفرینان و متقاضیان استفاده از تسهیلات بنگاه های زود بازده و کارآفرین اعلام نموده است. وی همچنین یادآور شده این سازمان از سال 1385 تاکنون موفق به آموزش 3070 نفر متقاضی آزاد و استفاده کننده از تسهیلات بنگاه های زود بازده در استان شده است.
جای بسی خزسندی است که فرصت دریافت آموزش های کارآفرینی و مهارت های کسب و کار در اختیار کارآفرینان استان قرار می گیرد. افزایش چند درصدی فرصت دریافت آموزش ها قدردانی از مسئولین امر را اجتناب ناپذیر می نماید. طبیعی است آسیب هائی نیز اجرای آموزش ها را تهدید می نماید. نخستین موضوعی که در این میان می باید بررسی شود دستاورد آموزش کارآفرینان طی سال های گذشته است. افزایش سطح دانش بیش از 3 هزار نفری که به گفته حسین باشی زادگان طی سال های گذشته آموزش دیده اند، در کجا نمود یافته است؟
گرچه یکی دو سال پیش جشن پایان بیکاری در استان توسط استانداری برگزار شد اما به دلیل غیر واقعی بودن آن، توفیق چندانی نداشت و عملاً ثابت شد راه طی شده توسط دولت نهم برای افزایش اشتغال و کارآفرینی در استان بوشهر به بی راهه ختم شده است. آنچه آسیب ها را پر رنگ می کند محتوای آموزش های ارائه شده و ارتباط آن با نیاز بازار و تسهیلات قرار گرفته در اختیار متقاضان سرمایه گذاری است. واقعیت آن است بیشتر متقاضیان دریافت تسهیلات و وام های بانکی که مؤظف به حضور در کلاس های آموزش کارآفرینی هستند فاقد تحصیلات متناسب با طرح کاسب و کار خود هستند. بیشتر متقاضیان طرح های موسوم به زود بازده دارای تحصیلات دیپلم و پائین ترند.
از طرفی محتوای آموزش های ارائه شده، کلی و تیتر وار است و برای کارآفرینان جذابیتی ندارند. اجبار کردن تسهیلات گیرندگان و شرکت کنندگان در کلاس ها به تدوین طرح کسب و کار در حالی که نوشتن طرح توجیهی نیازمند مشارکت و همکاری چندین کارشناس می باشد، نشان دهنده ناکارآمد بودن این برنامه است. چه آنکه مدت زمان برگزاری دوره های آموزشی 72 ساعت می باشد و از مدرسین دارای تجربه در زمینه تدوین طرح های کسب و کار بهره کافی گرفته نمی شود.
در کنار این آسیب ها، به نظر می رسد شیوه برگزاری آموزش ها توسط سازمان کار استان استاندارد نبوده و نظارت سازمان بر مراکز آموزشی طرف قرارداد نیز ممکن است دستخوش نظارت سلیقه ای شود. سلیقه ای شدن انتخاب مراکز و مؤسسات مجری آموزش ها بدون رعایت سابقه و تجربه برگزاری دوره های آموزشی این شائبه را در اذهان ایجاد می کند که برنامه ارائه آموزش کارآفرینی در استان دستاوردی جز افزایش آمار شرکت کنندگان در کلاس ها بدون دریافت اطلاعاتی درخور باشد و این برنامه به سرنوشت دیگر برنامه های دولت نهم دچار شود.
|