نسخه قابل چاپ

ارسال توسط ايميل به دوستان

ابوالحسن گنخكي

نگاه مدیریت جدید پارس جنوبی به کدام سو است؟

نگاه مدیریت جدید پارس جنوبی به کدام سو است؟

ابوالحسن گنخکی

مدیرعامل سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، اخیراً از نگاه جدید مدیریت منطقه به مردم عسلویه خبر داده است. موسی سوری در جمع کارکنان سازمان به چند نکته اشاره کرده که تصور می شود برآیند آن می تواند تحقق نگاهی جدید به عسلویه و مردم آن را در پی داشته باشد. در این مجال با ذکر چند جمله از سخنان وی به بررسی آن می پردازیم. باشد که این وعده ها عملی شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، مدیرعامل سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس گفته نخستین تغییر اساسی در رویکرد جدید مدیریت در این سازمان تغییر جهت از تصمیم گیری فردی و گروهی محدود به تصمیم گیری و نظارت جمعی است. مهندس سوری به تشکیل شوراهایی در حوزه های مختلف اشاره کرده است. وی با اشاره به رشد ناموزون توسعه در بخش هایی از منطقه عسلویه اظهار داشته توسعه اقتصادی و صنعتی منهای توسعه فرهنگی،‏‏ معنوی و اخلاقی امکان پذیر نیست. مهندس سوری با تأکید گفته است زیربنای توسعه ماندگار، توسعه فرهنگی است. شاید مهم ترین جمله مدیرعامل سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی این باشد که گفته دیگ توسعه پارس جنوبی باید برای مردم عسلویه نیز بجوشد و امکانات رفاهی، آموزشی و بهداشتی آنها نیز در کنار توسعه صنعتی در این مناطق افزایش یابد. در این میان پرسش های زیادی مطرح می شود. آیا همه آنچه این مدیر نفتی مستقر در عسلویه گفته محقق خواهد شد؟ باید به سابقه اجرائی و مدیریتی مهندس سوری نگاهی داشته باشیم.

سابقه وی در شرکت پایانه های نفتی و ارتباط وی با مردم خارک و فعالیت های عام المنفعه نفتی در خارک گرچه رضایت بخش نیست اما چندان منفی هم نیست. به عبارت دیگر مردم خارک گرچه با مجموعه وزارت نفت مشکلاتی اساسی دارند اما به نظر نمی رسد با مدیری نفتی چون مهندس سوری اختلافی عمیق داشته باشند.

آیا مهم ترین مشکل موجود در عسلویه تصمیم گیری فردی و یا توسعه نیافتگی فرهنگی است؟ توسعه فرهنگی از نگاه یک مدیر نفتی چیست؟ اقدامات مدیران پیشین نفتی در عسلویه تا چه اندازه رضایت مردم را جلب کرده است؟ رابطه فعالیت های فرهنگی جدید با برنامه های صنعتی منطقه چیست؟ مهم تر اما جایگاه اشتغال نیروی بومی در کجاست؟ واقعیت آن است که در حال حاضر مهم ترین مشکل منطقه ويژه، نه تصمیم گیری فردی است و نه توسعه نیافتگی فرهنگی بلکه مشکل، ناتوانی دولت در جذب سرمایه گذاری خارجی است. امروز عسلویه به جای کارگاهی فعال به انباری راکد تبدیل شده است. این را آمار خبری خبرگزاری نفتی شانا به خوبی نشان می دهد. مهم ترین مسئولیت مهندس سوری در بحران فعلی بیکاری، ایجاد رونق در فعالیت های صنعتی عسلویه است. درست است که جذب سرمایه خارجی در پی اعمال سیاست های مثبت تعامل دولت با کشورهای دیگر تحقق می یابد. تحقق این مهم نیز از توان مهندس سوری خارج است. از این روست که مدیرعامل سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس می کوشد ماهرانه راهی دیگر در پیش گیرد. چه آنکه او خود به خوبی می داند با سیاست های دولت نهم و بالطبع تداوم آن در دولت دهم، سرمایه گذاران خارجی به سرمایه گذاری در ایران بويژه در عسلویه علاقه مند نیستند. چنانکه طی این چهار سال چنین روندی طی شد و عسلویه، قطب انرژی خاورمیانه به سرنوشتی چنین سخت گرفتار آمد. از این رو مهندس سوری می کوشد نگاه خود را بر اموری دیگر که هم قابل ارائه مانورهای تبلیغاتی باشد و هم بتواند دوره مدیریتی وی را درخشان جلوه دهد، متمرکز کند. بر همه این مشکلات موجود در عسلویه یک نکته دیگر نیز بیفزائیم و آن هم اینکه عدم اجرای مصوبه دولت مبنی بر بکارگیری 50% نیروی بومی استان بوشهر در صنایع نفتی که به نظر می رسد با مدیریت پیچیده و بسته مجموعه وزارت نفت، مهندس سوری قادر به اجرای آن نخواهد بود. 

با این حال جان کلام آنکه در وضعیت فعلی حاکم بر صنعت در عسلویه، فعالیت های فرهنگی در عسلویه می تواند سرپوشی باشد بر ناتوانی دولت در جذب سرمایه گذاری خارجی و ایجاد اشتغال و نیز تبعیض گسترده در بکار گیری نیروی بومی استان در فعالیت های صنعتی موجود.

هیچ کس دست های پینه بسته کشاورزان را نمی بیند! :: شماره ۵۹۴

دهیاری ها و خلأهای قانونی :: شماره ۵۵۹

اتوبوسرانی بوشهر؛ تکریم یا تحقیر مسافر؟ :: شماره ۵۵۷

مسئولیت بوشهری ها در انتخابات ریاست جمهوری؟ :: شماره ۵۴۷

آموزش کارآفرینی؛ از حرف تا عمل :: شماره ۵۴۶