نسخه قابل چاپ

ارسال توسط ايميل به دوستان

[محمد رحيمي زاده ]

نگاهي به جلسه ي مردم کنگان در هفته ي دولت با استاندار چشم ها را بايد شست؟!

حالا که استاندار بوشهردرگيري هايش را با عطارزاده - نماينده ي اصول گراي بوشهر،  با پا در مياني ديگران، مسکوت مي بيند؛ مي شود انتظار اين را داشت که مثل تمام خاطره هاي با مزه اي که از زندگي خودش در اکثر جلسه هايش بازگو مي کند، جلسه ي هفته ي دولت با مردمان کنگان که به قول خودش «بايد ويژه ديده شود»، در خاطرشان نقش مجدد پيدا کند. جلسه اي که فارغ از همه ي انحصارها و محدوديت ها "استثنايي" لقب گرفت تا آن جا که همه دنبال کپي فيلم آن مي گشتند و باز تا آن جا که استاندار هميشه خونسرد ديده شده ي بوشهر، بر آشفت! و در پاسخ به دو جواني که از گزينش هاي از پيش تعيين شده و انحصارهاي تريبوني با خواهش و تمنا گذشتند و با لحن هاي جدي و محکم از خط قرمزهاي معمول رد شدند و در اوج شلوغي و خستگي سالن، آن را به سکوت کشاندند، گفت: «بيشتر از اين نمي شود انرژي بگذاري» و وقتي از خبرنگاران صدا و سيما دليل نگرفتن حتي يک فريم از صحبت ها و فريادهاي مردم «پخش نمي شود، چرا فيلم خام را هدر بديم!» شنيده شد و آن گاه که «کشور نمونه ي اسلامي، با افق بيست ساله» يکي از حرف هاي هميشگي و تأکيدي استاندار براي اميد دادن به وعده هاي احمدي نژاد بود، شايد مي توانستي به نگراني هاي  "افراشته"ي افروخته پي ببري تا به فکر فرو رود و مصداق هاي جديدي را به غير از«شعرهاي سهراب سپهري» و «بيان خاطره هاي کودکي» خود براي هم استاني هايش پيدا کند و باز شايد وقتي دليل يکي از آن دو جوان که بيشترين نقدهاي ممکن و جسورانه را از او داشتند در مورد فريادها و بي نظمي هاي بعضي حاضرين اين گونه شنيد که «نبايد بر اين مردم خرده گرفت چون برايشان تازگي دارد و تمرين خاصي براي اين جور جلسه ها ندارند» خود دليلي شد تا در مقابل اصرار و اعتراض خانم ها که احساس کردند دچار تبعيض جنسيتي قرار گرفته و مجالي براي صحبت کردن پيدا نکرده اند قول بدهد «حالا در اين جلسه وقت نمي شود!، در همين ماه (شهريور) با شما خانم هاي کنگاني جلسه ي اختصاصي خواهم داشت» که اگر مشغله هاي کاري استاندار بهترين بهانه براي بد قولي اش باشد به نظر مي رسد بهمن ماه (دهه ي فجر) فرصتي که با سفرهاي استاني براي او به دست مي آيد از خجالت خانم هاي کنگاني در آمدن در الويت کاريش در کنگان باشد و باز مي شود احتمال داد که در همين موقع "ميني بوس قول داده شده به تربيت بدني" و "رسيدن سيگنال هاي شبکه ي استاني" و "جريان پيدا کردن گاز" در لوله هاي بد قواره و تکميل نشده ي آن، که اتفاقاً اين آخري وعده ي احمدي نژاد به کنگاني ها نيز بود (البته براي تابستان 85!) کنار آن خجالت قرار بگيرند و در حد قول و وعده نمانند تا شايد براي مردم کنگان اين جمله ي «قربون شکل ماهت برم» استاندار که باز خطاب به يکي از آن دو جوان منتقد داشت، جنبه ي کلي و عام پيدا کند.
ولي داشتن الگويي مثل «شهيد رجايي»، براي افراشته و رئيس دولت نهم که مسلماً بهتر از آن دو جوان او را مي شناسند نمي تواند اين حقيقت را پنهان سازد که مردمي بودن با دادن وعده هاي لحظه اي و آني ميسور نمي شود چون هم او، هم تبرکي (فرماندار کنگان) و هم احمدي نژاد مي دانند، نمي شود با "اصول گرايي و عدالت محوري" در شعار، جامعه اي براي باليدن به آن بسازند و نيز مطمئن هستند همين مردمي که «راحت بودن آن ها در بيان خواسته هايشان با مسئولين» از افتخارها محسوب مي شود، بارها به شکل هاي عجيب اين شعر را تفسير کرده اند که: «چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد...»
* پي نوشت: تمامي جمله هاي درون «گيومه» نقل به مضمون آن جلسه است. فيلم جلسه در بايگاني اداره ي فرهنگ و ارشاد اسلامي کنگان موجود مي باشد.